​​ داستان کوتاه تملق گویی در مقابل امیر
Xبستن تبلیغات

داستان کوتاه تملق گویی در مقابل امیر

Amir Kabir Optimized داستان کوتاه تملق گویی در مقابل امیر

به راستی که بزرگ مرد بود، بزرگتر از نام امیر کبیر، روحش شاد و رفتار ومنشش الگوی دولتمردان باد

میرزا از شاعران بزرگ دربار فتحعلیشاه و دربار محمدشاه و اوایل سلطنت ناصرالدین شاه بود.

او شاید اولین شاعر ایرانی است که به زبان فرانسه تسلط داشت و در ریاضیات، کلام، حکمت و منطق نیز استادی مسلم به شمار می‌رفت
۱۶۳ سال پیش از این او چکامه بلند و غرّایی در مدح و ثنای امیر کبیر سروده و در وصف امیر، او را جانشین وزیر قبلی یعنی حاج میرزا آقاسی نامیده بود:
به جای ظالمی شقی، نشسته عالمی تقی/ که مؤمنان متقی‌ کنند افتخارها.

ولی برخلاف مخدومان سابق، امیر کبیر که نه خریدار الفاظ پر طمطراق و تهی از معنی بود و نه معتاد به تملّق گویی‌های خادمان، چنان‌ برآشفت که در جا مستمری وی را قطع کرد و گفت: تو که تا دیروز مدح میرزا آقاسی می گفتی و امروز که او نیست ، ظالم شقی اش می خوانی و این بار مدح من می گویی!
او حاجی میرزا آقاسی را پیشتر “قلب‌ گیتی”، “انسان کامل‌” و “خواجه دو جهان‌” خوانده بود!
در پی قطع مقرری شاعر متملق ، اعتضاد السلطنه وساطت کرد تا بلکه امیر کبیر او را ببخشد. امیرکبیر نیز از دیگر تخصص های میرزا جویا شد و وقتی دانست که او به زبان فرانسه تسلط دارد، برقراری حقوق میرزا را مشروط به ترجمه کتابی در زمینه فلاحت (کشاورزی) از زبان فرانسه به زبان فارسی کرد.
تاریخ گواهی می دهد میرزا ، پس از مغضوب و معزول شدن‌ امیر کبیر در اشعارش از او به “خصم خانگی‌”و «اهرمن خو و بد گوهر» یاد کرد

.
راستی امروز آیا نسل “میرزا” ها ، برافتاده یا آن که به اسم و رسم های جدید ، همچنان راه مرشد دوران قجرشان را ادامه می دهند؟! قضاوت با مردم و البته با تاریخ است


ساعت بند چرم زنانه طرح بهار



ارسال نظر






>