شعر مریم حیدر زاده برای عسل بدیعی

شعر مریم حیدر زاده برای عسل بدیعی

ASL

بخواب آروم عسل بانو
که بی تو ساکته اینجا
ولی راحت شدی انگار
از این بی رحمی دنیا
بخواب آروم و بی غصه
کی این درد و یادش میره ؟
سکانس آخرت این نیست
کسی جات و نمیگیره
لالالالا بخواب اما…
روزای بی عسل سخته
با پرواز پر از دردت
بهار از یادمون رفته
تو با “پروانه ای در مه”
تو با “دستای آلوده”
عسل بودی،عسل موندی
واسه رفتن ولی زوده …

شما ممکن است این را هم بپسندید

۲ پاسخ‌ها

  1. امیر گفت:

    خیلی خیلی قشنگه!
    من با شعرهای استاد مریم حیدرزاده زندگی میکنم……

  2. هادی گفت:

    شعر بسیار زیبایی بود با خوندش یاد برادززاده مرحوم خودم ” عسل ” افتادم خداوند رحمتشون کنه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *